Sinds 2006 plaatst deze website ervaringsverhalen van (ex-)cliënten onder de titel ‘Padvinders’ (zie overzicht hieronder). Na een moeilijke periode zijn ze weer op de weg terug; ze hebben het pad weer gevonden. Tevens wijzen ze anderen (en de maatschappij) de weg. Daarmee zijn het ook ‘padvinders’ in de zin van: voorlopers, wegbereiders. Hun moed en openheid is een krachtig middel tegen vooroordelen en stigmatisering.
De serie ‘Padvinders’ is gestart in 2006. Tussen 12 en 21 oktober (vlak voor het festival) publiceerden het Brabants Dagblad en deze website een serie interviews door journalist Jace van de Ven met talentvolle (ex-)cliënten. Door de positieve reacties besloten we deze serie op de website voort te zetten. De interviews voor deze vervolgserie worden afgenomen door Stan de Laat, tot voor kort medewerker van het Kwartiermakersfestival.
Het is nog steeds hard nodig dat ex-cliënten ‘uit de kast komen’. Deel je ervaringen met ons! Laat je interviewen of zet (net als Wilma Boevink of Rinus van Doorn) je eigen verhaal op papier. Jouw verhaal helpt het stigma en de schaamte rond psychiatrie aan te pakken. Verrijk onze website met jouw ervaringen!
Geïnteresseerd? Neem dan contact op met Stan de Laat.
- telefoon: 088-01.62.139 (mobiel: 06-15.21.26.13)
- e-mail: s.delaat@ggzbreburg.nl
- postadres:
Centrum voor Herstel en Ervaringsdeskundigheid (CHE)
t.a.v. Stan de Laat
Mendelssohnstraat 21
5011 PA Tilburg
Interviews door Jace van de Ven (Brabants Dagblad):
- ‘Mijn kwetsbaarheid is nu mijn kracht’ (Madeleine Prinsen, donderdag 12 oktober 2006)
- Schilderen om de stemmen te bezweren (Frans van Amelsfort, zaterdag 14 oktober 2006)
- ‘Ik heb geleerd om stop te zeggen’ (Jan Bergman, dinsdag 17 oktober 2006)
- Ex-cliënt vond een zelfremedie die werkt (Boy Jonkergouw, donderdag 19 oktober 2006)
- Het taboe op het even niet aankunnen (Sandra Tamming, Boy Jonkergouw (reactie), Rob van Steensel, zaterdag 21 oktober 2006)
- ‘Misschien de wreedste ziekte’ (Bart de Ruijter, dinsdag 9 oktober 2007)
Interviews door Stan de Laat:
- ‘Al mijn liedjes komen uit een moordkuil van opgekropte dingen’ (Stefan Pietersen)
- ‘De laatste tien jaar zijn ‘autisten’ compleet weggeconcurreerd’ (Peter Timmermans)
- ‘Ik wil geen roem, maar erkenning als vakvrouw’ (Yvonne Verstraten) *
- ‘Om cliënten een stem te geven, heb je iemand nodig met een grote bek’ (Carola Ochs) *
- ‘Ik kan nu mensen helpen, doordat ik mezelf heb leren helpen’ (Charles Waagenaar)
- ‘Als hulpverlener én ex-cliënt kan ik cliënten meer vertrouwen geven’ (Rick van Diem)
- ‘Zonder mijn vechtlust was ik er niet meer geweest’ (Joke Taaij) *
- ‘Of ze je als gelijkwaardig beschouwen, ligt aan je eigen opstelling’ (Tina Huismans) *
- “Als je te veel achterom kijkt, sta je met je rug naar de toekomst.”
(Ria Kromhof) - “Knokken, knokken en nog eens knokken, helemaal op eigen kracht” (Mela de Jaeger) *
- ‘Via mijn foto’s wil ik iets tastbaars nalaten van mezelf’ (Stefanie Heuvelmans) *
- “Beter een kaars aansteken dan de duisternis vervloeken” (Nicole de Jong) *
- “De uitdrukking ‘met mijn ziel onder mijn arm lopen’ lijkt wel voor mij uitgevonden” (Frans van Weegberg)
- “Om te groeien, moet je met oude patronen durven breken” (Nena Hoop) *
- “Je moet minstens één keer per dag ergens om kunnen lachen” (Dave Gollenbeek)
- “Iets luchtig brengen komt vaak veel beter over dan een zwaar verhaal” (Roel Wilmes)
- “Niet de patiënten zijn doodziek, maar de zorg’ (Corrie)
- “Op moeilijke momenten komt altijd wel iets of iemand op mijn pad” (Petra Hermans)
Ervaringsverhalen door cliënten zelf:
- Moed vereist om stigmatisering aan de kaak te stellen (Wilma Boevink)
- Kunstenaarschap en psychiatrische ziekte bij mij (Rinus van Doorn)
- Een menswaardig bestaan opbouwen vraagt om samenwerking en begrip (Marjelle Brussee)
*: op verzoek van de geïnterviewde is de voor- en/of achternaam veranderd
